i am 1 nurse
دل خوش سیری چند؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ بالاخره امدیم دانشگاه. همان رویای کودکیمان. به به، چه می اندیشیدیم وچه شد، یادمان می اید کودک که بودیم هر وقت کار بد میکردیم گفتند کنکور میاد میخورتتاااااااااااااااااااایک عمر= 12 سال با ترسی وصف ناپذیر از کنکور روزمان را شب میکردیم و حتی در خواب می دیدیم کنکور ما را دنبال میکند و ما نفس نفس زنان فرار میکنیم وانقدر میدویم که به کوچه بن بستی میرسیم و غول سراغ ما میاید وما در حالی که دو دستمان را مشت کرده و چشمانمان از شدت ترس قلمبه شده است وبا تمام وجود جیغ میزنیم و مثل ان فیلم ها تا ته حلقمان در معرض دید هست و کنکور دستان کثیفش را سوی ما می اورد و ناگهان از خواب می پریم............... و12 سال این چنین گذشت +ایکس سال پشت کنکور ماندن!!!!!!!!! شنیده اید فلانی از پشت کوه امده؟؟؟؟؟؟؟؟؟ مصداق بارز این افراد اینجا هستند پشت ان کوه ها فرسنگها دورتر از شهر وسط بیابان و امروز این دانشگاه ماست این تصویر امید ها و ارزوهای ماست مسئله این نیست ما اینجا برای خوش گذرانی نیامدیم/ ما همه مون اومدیم درس بخونیم . مهم نیست که دانشگاه پشت کوهه. ادم اگه واقعا بخواد درس بخونه چه پشت کوه باشه چه تو قعر چاه میخونه والله!مهم نیست چقدر از شهر و امکانات دوره.مگه درسخوندن هم امکانات میخواد والله!مهم نیست اینترنت نداره مگه استادای ما اینترنت نداشتن چی شد الان ماشالله هزار ماشالله همشون یه پا استادن واسه خودشون والله!مهم نیست بوفه نداره مگه ما برا خوردن اومدیم دانشگاه حالا یه چند نفری هم از شدت ضعف چیزی شون شد شد والله!میخواستن یه شکلات بزارن تو جیبشون والله! مهم نیست که کسی به ما و حرف ما اهمیت بده یا مارو ادم حساب کنن که حتی خدمات دانشگاه بدون دلیل سر ما داد میزنن یا وقتی میبریم یه برگه برامون کپی کنن هزار جور منت سر ما میزارن که اله وبله .مهم نیست ما تو دانشگاه حتی یه یارانه بدون اینترنت هم دسترسی نداریم.مهم نیست که کتابخونمون فقط تو ضمینه پرستاری کتاب داره و مثلا اگه ما بخوایم یه کتاب تو ضمینه دیگه مثلا رایانه یا زبان تحقیق کنیم نمیدونم باید کجا بریم،مهم نیست که پروژکتروهای همه کلاسا که به رایانه وصل هستن و معمولا همه رایانه ها ویروس دارن،مهم نیست استاد همیشه نیم ساعت دیر سر کلاس میا د و ازاون ور کلاس ما یک ساعت دیر میایم بیرون و از گشنگی روده کوچیکه محتویات شکممونو میخوره؟مهم نیست چقد صف غذا باید واسیم که خانوما اقایون اشپز با کلی افاده یه بشقاب برنج و یه خورش که احتمالا از ارایشگاه زنونه اومده از ما پذیرایی کنن! وقت ما مهم نیست بالاخره درس نخوندیم اینجا قبول شدیم؟!!!! حالا باید تاوان کنکور نخوندن ما رو اونا بدن اگه خیلی زرنگ و طالب علم بودیم درس میخوندیم یه رتبه بهتر تو کنکور داشتیم و یه دانشگاه بهتر قبول میشدیم والله؟! والله به مسئولای دانشگاه چه ربطی داره ؟!مگه اونا مسئول درس نخوندن و تنبلی ما برای قبولی تو دانشگاه هستن والله! خلاصه اینا همشون بهونه هستن اگه شما واقعا بخواین درس بخونین موفق میشین ایا ادامه دارد نمیداینم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ خلاصه این که حرف برای گفتن زیاده از از کارت دانشجویی ما که وقتی به برادر کوچکمان نشان میدهیم هر هر به ما میخندد گرفته تا ..... خدایا خودمان را به تو میسپاریم از عوارض جانبی این نوشته!
